امان نامه - تاجری که شوشتر را به باد داد

امان نامه

  تاجری که شوشتر را به باد داد

  توافق میان تاجرین و دلالان به چه قیمتی خواهد بود

در تاریخ آمده است که در زمان حمله اعراب به ایران در سال هفده هجری ، شوشتر یکی از شهرهای اولیه ای بود که بوسیله قشون مسلمان فتح و تخریب شد ، مردم در این شهر که تبدیل به دژی محکم شده بود طی سه سال دست به مقاومت زدند ، اعراب بتدریج دریافتند که بابت تسخیر این شهر باید هزینه گزافی بپردازند ، شک و تردید در صفوف آنها پدیدار می شد که تاجری همانند نگهدار که متمول بود به فکر منافعش افتاد از این رو یواشکی از کانال های زیر زمینی که می شناخت بسمت اعراب رفت و درخواست امان نامه کرد که هم جانش را نجات داده باشد و هم اموالش ، بجای آن راه ورودی به شهر را به دسته ویژه ای از اعراب نشان دهد، چند صد نفر بدین طریق وارد شهر شده بسمت دروازه رفته ، محافظین را بکشتند و دروازه بگشودند اعراب بدنبال گشوده شدن دروازه بدرون شهر ریختند ، مردم را گردن بزدند و اموال به غارت بردند، تنها کسی که آسیب ندید همان تاجری بود که راه غارت را گشوده بود اگر از این تاجر در همان موقع پرسش می شد که آیا شادمان هستی یا نه ؟ دقیقا پاسخی را می داد که امروز فرخ نگهدار می دهد : شادمانیم!

نتیجه

البته آن تاجر عصر ساسانیان ، بمعنایی که امروز ما از سیاست استفاده می کنیم می شود گفت سیاسی نبود اما در معامله تاجری بی مانند بود ، امروز سیاست کمی وسیعتر از آنچه در آن ایام کسبه از آن استفاده می کردند ، شده است فرخ کسبه و کاسبکار سیاسی است نقش افرادی با این خصوصیات بمراتب خطرناک تر از آن تاجر مال دوستی است که شوشتر را به باد داد

منافع سازمان کاسبکار جاسوسی ، همیشه شکوفایی چند عدد ملا و چند عدد دلال و چند عدد بانک بین اللملی است این آنچه چیزی است که سازمان ملا پرست را خشنود می سازد